शब्दकोशातील शब्द शोधा (रेग्युलर एक्स्प्रेशनला परवानगी आहे)
च्याद्वारे सुरुवात चा समावेश अचूक शब्द
सर्व
शब्द समानार्थी व्याख्या

अकलकडा

पहा : अक्कलकारा

अगडदगड

न.

१. क्षुल्लक वस्तू; अडगळ; सटरफटर. २. अमर्याद, शुष्क, निरर्थक बडबड; वेडेवाकडे वागणे, बोलणे वगैरे. ३. शिळेपाके, जाडेभरडे अन्न; निःसत्त्व खाणे; गरिबीचे खाणे; भिकार खाणे.

अडिश्री

पहा : अडशेरी : ‘एका वाण्याच्या दुकानात एक अडीशिरी चिरमुरं उधार घेतलं’ – ऊन ३९.

अढणी

स्त्री.

१. दिवा, भांडी वगैरे ठेवण्याकरता तिवई, चौरंग : ‘अडणीवरि सोन्याचे ताट ॥’ – सुदा ३४; बैठक; स्थान. २. शंखाची बैठक; तिवई. ३. अडसर. ४. लाकडी पाटास खालून लावलेल्या दोन लाकडी कातीव पट्ट्या. ५. दाराची लाकडी कडी. (कों.) ६. टेका; आधार : ‘घायाळा घालोनि वोडणी । धनुष्

अनळ

पु.

१. अग्नी; विस्तव; आग. सामा. शब्द – कामानल, तृषानल इ. : ‘जैसा उद्यानामाजीं अनळु ॥’ – ज्ञा १·२३०. [सं.]

आगारी

पु.स्त्री.न.

शेंडा; अंकुर; शेंडी; डिरी. टोक;

आगिठा

न.

अग्निकुंड.

आगिठा

स्त्री.

आगटी; भट्टी; शेगडी; विस्तव; आग : ‘लोहाराची आगिठी जैसी ।’ − एभा २६•४४.

आगियेल

न.

आग; विस्तव; आगीचा डोंब. : ‘जे आगिएलाचां सरोवरीं । घालिजे पुढिला तें ॥’ − शिव ७५६. तापलेले तेल : ‘आगिएलावरि उजिती । आबुथिली जैसी ।’ − ज्ञा ११·३३७.

आगियेल

वि.

विस्तव किंवा अग्नी यासंबंधी.

आगोती

स्त्री.

जेवण्यासाठी उपयोगास येणारा केळीच्या किंवा चवेणीच्या पानाचा शेंड्याकडचा भाग : ‘केळीच्या लांब लांब आगोतल्या हींच त्यांचीं रुप्यांची ताटें.’ − पाव्ह १७. (कों.) [सं. अग्रदल]

आगोळा

पु.

मुडा; ज्यात धान्य अथवा पेरणीचे बी बांधून ठेवतात असा पेंढ्याचा अंडाकृती बोजा; मोटकुळे; गाठोडे; बिवळा; कोळे इ.

आडजून

वि.

अर्धवट जुना; उपयोगाने नवीनपणा नाहीसा झालेला; नादुरुस्ती, निरुपयोगी.

१. देवनागरी लिपीतील आणि मराठी वर्णमालेतील पहिला वर्ण. २. मराठी स्वरमालेतील पहिला स्वर, स्थानपरत्वे ऱ्हस्व, लांबट किंवा निभृत : ‘गवत’ या शब्दातील ‘ग’ मधील ‘अ’ हा ऱ्हस्व, ‘व’ मधील ‘अ’ हा लांबट, ‘त’ मधील ‘अ’ हा तोटका किंवा निभृत होय. ३. ॐ या अक्षराच्या ‘अ’,

वि.

इयत्ता अथवा गुणवत्ता दाखवण्यासाठी वापरले जाणारे चिन्ह : ‘अ’ तुकडी, ‘अ’ वर्ग इत्यादी. [सं.]

अ आ :

प्रारंभिक ज्ञान; ओ का ठो.

अँहं

उद्गा.

नापसंती, असंमती, नकारदर्शक उद्गार.

अं

याचा अंतर्भाव स्वरमालेत करण्यात येत असला तरी तो स्वतंत्र स्वर नसून ते एक ध्वनिचिन्ह आहे. हे (∸) या प्रकारे दाखवले जाते. त्याचा उच्चार (अ+शीर्षबिंदूला) वेगवेगळ्या संदर्भात असणारे वेगवेगळे ध्वनिमूल्य असा आहे. शीर्षबिंदूचे हे ध्वनिमूल्य अऐवजी इतर कोणता स्वर

अं

उद्गा.

१. नाखुषीचा उद्गार. २. प्रश्नवाचक उद्गार. ३. विचार करून सांगण्यापूर्वीची अवस्था दाखणारा उद्गार.

अं:

उद्गा. उं; तिरस्कार, बेपर्वाई, अविश्वास दाखवणारे उद्गारवाचक अव्यय; तुच्छतादर्शक उद्गार.