शब्द समानार्थी व्याख्या
केवड वि. किती मोठा, मोठे : ‘निहाळा पां केवडा । पसरूनिया चवडा ।
केवडा   (क्रिवि.) पुष्कळ; किती प्रमाणाने, अंशाने (प्रश्नार्थाने किंवा मोघम रीतीने उपयोग) पहा. एव्हाडा [सं. कियत् + दा]
केवडा वि. किती मोठा, मोठे : ‘निहाळा पां केवडा । पसरूनिया चवडा ।
केव्हडा   (क्रिवि.) पुष्कळ; किती प्रमाणाने, अंशाने (प्रश्नार्थाने किंवा मोघम रीतीने उपयोग) पहा. एव्हाडा [सं. कियत् + दा]
केव्हडा वि. किती मोठा, मोठे : ‘निहाळा पां केवडा । पसरूनिया चवडा ।
केव्हडा   (क्रिवि.) पुष्कळ; किती प्रमाणाने, अंशाने (प्रश्नार्थाने किंवा मोघम रीतीने उपयोग) पहा. एव्हाडा [सं. कियत् + दा]
केव्हडा वि. किती मोठा, मोठे : ‘निहाळा पां केवडा । पसरूनिया चवडा ।
केव्हढा   (क्रिवि.) पुष्कळ; किती प्रमाणाने, अंशाने (प्रश्नार्थाने किंवा मोघम रीतीने उपयोग) पहा. एव्हाडा [सं. कियत् + दा]
केव्हढा वि. किती मोठा, मोठे : ‘निहाळा पां केवडा । पसरूनिया चवडा । करितसे माजिवडा । आकारगजु ॥’ - ज्ञा १३·६५.
केवडा पु. १. केतकीचे झाड व त्याचा तुरा, कणीस. हिंदुस्थानात पाणथळ जागी केवडा येतो. पांढऱ्या जातीला केवडा व पिवळ्या जातीला केतकी म्हणतात. केतकीला फार सुवास येतो. त्याचे तेल व अत्तर काढतात. २. बायकांच्या वेणीतील लांबट चौकोनी सोन्याचे फूल. ३. अंगरख्याची काखेतील कळी. ४. वेणीचा एक प्रकार. (क्रि. घालणे, काढणे, उतरणे.) ५. जोंधळ्यावरील एक रोग. [सं. केतकी]
केवडी स्त्री. केतकी. पहा : केवडा
केवड्याचा खाप   सुस्वरूप चेहऱ्यासाठी ही उपमा वापरतात.
केवढातरी क्रिवि. फार; अतिशय.
केवढाला वि. किती; कितीतरी.
केवढासा वि. केवढा.
केवढ्याचा वि. किती किमतीचा; कितव्याचा; कितव्याने. पहा : कितकावा
केवढ्यानदा क्रिवि. केवढ्या मोठ्या आवाजाने.
केव्हढ्यानदा क्रिवि. केवढ्या मोठ्या आवाजाने.
केवढ्यांदा क्रिवि. केवढ्या मोठ्या आवाजाने.
केवढ्यांनी क्रिवि. केवढ्या मोठ्या आवाजाने.
केवण स्त्री. मुरुडशेंगेचे झाड. साधारणपणे हे पुरुषभर उंच असते. याची पाने मोठी नसतात. शेंगा मुरड घातल्याप्रमाणे असतात. झाडाच्या सालीची दोरखंडे करतात. हे औषधी आहे.
केवणे न. १. कापडाचा गठ्ठा बांधण्याची दोरी (रेशमी अगर सुती). पहा : केणे २. साठा; संग्रह; संचय; पुंजी. पहा : केवा
केवन्या स्त्री. न्यून; उखाळ्यापाखाळ्या. (कु. गो.)
केवन्यो स्त्री. न्यून; उखाळ्यापाखाळ्या. (कु. गो.)
केवल वि. १. शुद्ध; स्वच्छ; मिश्रण नसलेले : ‘जेथ परमानंदु केवल । महासुखाचा ॥’ - राज्ञा १. १४. २. ज्याला दुसऱ्या कोणाचेही साहाय्य नाही असा; एकटा; फक्त; मात्र. ३. निव्वळ; नुसता; शुद्ध.