शब्द समानार्थी व्याख्या
केळफूल बोंड न. केळीच्या कोक्यापासून निघालेले फूल. हे कडू, तुरट, अग्निदीपक, उष्ण, वीर्य व कफनाशक आहे. याची भाजी करतात.
केळफूल कमळ न. केळीच्या कोक्यापासून निघालेले फूल. हे कडू, तुरट, अग्निदीपक, उष्ण, वीर्य व कफनाशक आहे. याची भाजी करतात.
केळबंड स्त्री. केळ्यांचा लोंगर.
केळबंडी स्त्री. केळ्यांचा लोंगर.
केळवण   : पहा गडगनेर : ‘लोणवाण केळवाण मूळ न्हाणेयाची आइति करीति ।’ - दृपा ७४. [त. केळवन्]
केळवाण   : पहा गडगनेर : ‘लोणवाण केळवाण मूळ न्हाणेयाची आइति करीति ।’ - दृपा ७४. [त. केळवन्]
केळवण न. काळजी; काळजीपूर्वक सांभाळणे. [राजा.]
केळवणी स्त्री. प्रियकरीण.
केळवणे   १. केळवण करणे; गडगनेर करणे : ‘कन्या नेली निज मंडपासी । हृषीकेशी केळवला ।’ - एरुस्व १४·५१; ‘केळावला वर असे शिशुपाळ राजा ।’ - अक कृष्णकौतुक ३०. २. वाङ्‌निश्चय करणे.
केळवणे अक्रि. (ल.) सजणे; नटणे; शोभिवंत दिसणे; मिरवणे : ‘भीमाकरी जे केळवली । गदा नोवरी सगुणाथिली ।’ - मुसभा १५·११२.
केळावणे   १. केळवण करणे; गडगनेर करणे : ‘कन्या नेली निज मंडपासी । हृषीकेशी केळवला ।’ - एरुस्व १४·५१; ‘केळावला वर असे शिशुपाळ राजा ।’ - अक कृष्णकौतुक ३०. २. वाङ्‌निश्चय करणे.
केळावणे अक्रि. (ल.) सजणे; नटणे; शोभिवंत दिसणे; मिरवणे : ‘भीमाकरी जे केळवली । गदा नोवरी सगुणाथिली ।’ - मुसभा १५·११२.
केळवणे   फसला जाणे.
केळवत्तर निरी   परवंट्याची सर्वात वरची निरी : ‘केळवत्तर निरी झळकैली ।’ - शिव ४२.
केळवली स्त्री. पिकलेल्या केळ्यांपासून तयार करण्यात येणारे एक पक्वान्न.
केळवली वि. स्त्री. १. केळवलेली, केळवण झालेली नवरी : ‘नातरी केळवली नोवरी ।’ - ज्ञा १३·५५२. २. (ल.) सुखी स्त्री.
केळावली वि. स्त्री. १. केळवलेली, केळवण झालेली नवरी : ‘नातरी केळवली नोवरी ।’ - ज्ञा १३·५५२. २. (ल.) सुखी स्त्री.
केळवंड स्त्री. केळ्यांचा घड, लोंगर; त्यांच्या देठांचा झुबका : ‘बारा महिने नेहमी केळवंडी पिकत.’ - पाव्ह ११.
केळवंडी स्त्री. केळ्यांचा घड, लोंगर; त्यांच्या देठांचा झुबका : ‘बारा महिने नेहमी केळवंडी पिकत.’ - पाव्ह ११.
केळावली स्त्री. केळ्यांचा घड, लोंगर; त्यांच्या देठांचा झुबका : ‘बारा महिने नेहमी केळवंडी पिकत.’ - पाव्ह ११.
केळवा   पहा : केळंबा, केळंभा (को.)
केळवाण   पहा : केळवण. शुभ समारंभाच्या आधीची जेवणावळ : ‘लोणवाण केळवाण मूळ न्हाणेयाची आईती करीति :’ - दृपा ७४.
केळंबा पु. १. केळीचे पोर; पासंबा; नवीन फुटलेला कोंब; केळीचे रोप. (क्रि. फुटणे.) २. रानकेळीचा पोगा; पोगाडा; काल.
केळंभा पु. १. केळीचे पोर; पासंबा; नवीन फुटलेला कोंब; केळीचे रोप. (क्रि. फुटणे.) २. रानकेळीचा पोगा; पोगाडा; काल.
केळा पु. १. कऱ्हा; मडके; मातीची घागर [सं. कलश], २. बंदुकीची दारू ठेवण्याची पिशवी.