शब्द समानार्थी व्याख्या
केंधूळचा क्रिवि. बऱ्याच वेळापासूनचा : ‘केंधूळचा भात शिजून पडला.’ - जैत १६.
केंप वि. लाल (गो.). [क. केंपू = लाल रंग]
केंपू वि. लाल (गो.). [क. केंपू = लाल रंग]
केंबरे न. घुंघुरटे; चिलट. या एक जातीच्या माशा असून नेहमी डोळ्यांजवळ उडतात. त्यामुळे डोळे येतात. (को.)
केंबरी न. घुंघुरटे; चिलट. या एक जातीच्या माशा असून नेहमी डोळ्यांजवळ उडतात. त्यामुळे डोळे येतात. (को.)
केमरे न. घुंघुरटे; चिलट. या एक जातीच्या माशा असून नेहमी डोळ्यांजवळ उडतात. त्यामुळे डोळे येतात. (को.)
केमरी न. घुंघुरटे; चिलट. या एक जातीच्या माशा असून नेहमी डोळ्यांजवळ उडतात. त्यामुळे डोळे येतात. (को.)
केंबूर न. घुंघुरटे; चिलट. या एक जातीच्या माशा असून नेहमी डोळ्यांजवळ उडतात. त्यामुळे डोळे येतात. (को.)
केंमूर न. घुंघुरटे; चिलट. या एक जातीच्या माशा असून नेहमी डोळ्यांजवळ उडतात. त्यामुळे डोळे येतात. (को.)
केंबळ न. १. भिंतीवर अथवा छपरावर लोंबणारी, होणारी कोळिष्टके, जाळी (धूर, धुरळ्यापासून). २. बायकी शिवी. ३. (ल.) खोकड, अशक्त, म्हातारी बाई.
केमळ न. १. भिंतीवर अथवा छपरावर लोंबणारी, होणारी कोळिष्टके, जाळी (धूर, धुरळ्यापासून). २. बायकी शिवी. ३. (ल.) खोकड, अशक्त, म्हातारी बाई.
केंबळ पु. स्त्री. न. १. छपरावरचे जुने गवत; शाकार; नवीन शाकाराखाली केव्हा केव्हा हे घालतात. एका पावसानंतर कुजून निकामी होणारे घरावरील गवत किंवा पेंढा. २. उसाचा जुना पाला अगर खपलीचे जुने शाकार, काड. (माण.) ३. लाल रंगाचे गवत; तांबोळी; तांबेटी.
केंबळा पु. स्त्री. न. १. छपरावरचे जुने गवत; शाकार; नवीन शाकाराखाली केव्हा केव्हा हे घालतात. एका पावसानंतर कुजून निकामी होणारे घरावरील गवत किंवा पेंढा. २. उसाचा जुना पाला अगर खपलीचे जुने शाकार, काड. (माण.) ३. लाल रंगाचे गवत; तांबोळी; तांबेटी.
केंबळी पु. स्त्री. न. १. छपरावरचे जुने गवत; शाकार; नवीन शाकाराखाली केव्हा केव्हा हे घालतात. एका पावसानंतर कुजून निकामी होणारे घरावरील गवत किंवा पेंढा. २. उसाचा जुना पाला अगर खपलीचे जुने शाकार, काड. (माण.) ३. लाल रंगाचे गवत; तांबोळी; तांबेटी.
केमळ पु. स्त्री. न. १. छपरावरचे जुने गवत; शाकार; नवीन शाकाराखाली केव्हा केव्हा हे घालतात. एका पावसानंतर कुजून निकामी होणारे घरावरील गवत किंवा पेंढा. २. उसाचा जुना पाला अगर खपलीचे जुने शाकार, काड. (माण.) ३. लाल रंगाचे गवत; तांबोळी; तांबेटी.
केमळा पु. स्त्री. न. १. छपरावरचे जुने गवत; शाकार; नवीन शाकाराखाली केव्हा केव्हा हे घालतात. एका पावसानंतर कुजून निकामी होणारे घरावरील गवत किंवा पेंढा. २. उसाचा जुना पाला अगर खपलीचे जुने शाकार, काड. (माण.) ३. लाल रंगाचे गवत; तांबोळी; तांबेटी.
केंबळगती वि. कुजलेल्या पेंड्यांचा; गवताने शाकारलेला : ‘उकिरड्याला लागूनच एक केंबळगती छप्पार.’ - रैत ७४.
केंबळी वि. कुजलेल्या पेंड्यांचा; गवताने शाकारलेला : ‘उकिरड्याला लागूनच एक केंबळगती छप्पार.’ - रैत ७४.
केंबळ्याघुडा वि. घुडा जातीचे भात.
केंबळ्याघुड्या वि. घुडा जातीचे भात.
केंबूळ स्त्री. निकामी पेंढा; शाकारायचे गवत : ‘बायकांनी छपराची केंबूळ ओढली.’ - आआशे १३०.
केंवेळी क्रिवि. केव्हाही : ‘वाटा केंवेळी न वचती ।’ - ज्ञा ४·६०. [सं. कियत् + वेला]
केंसार पु. बगळ्याच्या जातीचा एक पक्षी. (गो.)
कॅम्बोज पु. (कृषी) सह्याद्री परिसरात सदाहरित जंगलात वाढणारा एक वृक्ष. [इं.]
कॅरट पु. १. हिरे वगैरे तोलण्याचे वजन, परिमाण. एक कॅरट = एक रती किंवा एक आणा. पूर्वी हा ३·३३ ग्रेन बरोबर असे, पण हल्ली ३·२ ग्रेनबरोबर मानतात. २. सोन्याच्या शुद्धतेचे परिमाण. [इं.]