शब्द समानार्थी व्याख्या
कैवाड न. गुप्त कट; कारस्थान; हिकमत; मसलत; खोल विचार (विशेषतः दुष्टपणाचा); कुभांड; थोतांड. (क्रि. रचणे, घेणे, खाणे.) : ‘ज्या कर्मांचेनि कैवाडें । यश श्री उदंड जोडे ।’ - एभा २५·२२३. [सं. कैतव]
कैवाडू न. गुप्त कट; कारस्थान; हिकमत; मसलत; खोल विचार (विशेषतः दुष्टपणाचा); कुभांड; थोतांड. (क्रि. रचणे, घेणे, खाणे.) : ‘ज्या कर्मांचेनि कैवाडें । यश श्री उदंड जोडे ।’ - एभा २५·२२३. [सं. कैतव]
कैवाड न. पु. एका पक्षाचे समर्थन, कैवार, अभिमान, कैवारबद्दल योजतात : ‘एकाच्या कैवाडें । उगवे बहुतांचें कोडे ।’ - तुगा २७४. [क. कैवार]
कैवाडा पु. मदतनीस : ‘तुम्ही यादव सर्व कपट । दैत्यवधा कैवाडे’ - उह १४४०.
कैवाडी वि. १. धूर्त; शहाणा. २. गुप्त मसलती. ३. कैवारी.
कैवार पु. १. दयेमुळे केलेला पक्षपात; एखाद्याची बाजू घेऊन शेवटपर्यंत त्याला सांभाळून घेणे; साहाय्य, मदत करणे; पक्ष उचलणे; कड, बाजू घेणे. पहा : कैवाड (क्रि. घेणे, धरणे, करणे) : ‘ते वेळीं आपुल्याचेनि कैवारें ।’ - ज्ञा ४·५१.
कैवार पु. न. १. वर्तुळ काढण्याचे साधन; २. वर्तुळ (कंपासाने काढलेले.) ३. परिघाची रेषा. ४. व्यास मापण्याचे साधन. [क.]
कैवर पु. न. १. वर्तुळ काढण्याचे साधन; २. वर्तुळ (कंपासाने काढलेले.) ३. परिघाची रेषा. ४. व्यास मापण्याचे साधन. [क.]
कैवारिया वि. कैवार घेणारा; साहाय्यकर्ता.
कैवारिया पु. (ख्रि.) १. सत्याचा आत्मा. २. पवित्र आत्मा (त्रिविधैक्य देवांतील एक). संबोधक (नवा करार). ‘मी न गेलों तर कैवारी तुम्हाकडे येणार नाही.’ - योहा १६·१७.
कैवारी वि. कैवार घेणारा; साहाय्यकर्ता.
कैवारी पु. (ख्रि.) १. सत्याचा आत्मा. २. पवित्र आत्मा (त्रिविधैक्य देवांतील एक). संबोधक (नवा करार). ‘मी न गेलों तर कैवारी तुम्हाकडे येणार नाही.’ - योहा १६·१७.
कैवाह पु. अडचण : ‘ते गुति कैवाड सोडवुनि’ - नागाव शिला १·१५.
कैसरचांदणी स्त्री. घोड्याला होणाऱ्या चांदणी नावाच्या रोगाचा एक प्रकार. - अश्वप २·१०४.
कैसा वि. क्रिवि. कोणत्या जातीचा; किती; कसा; कसला : ‘तरि माझिया वैरिणी । तिआं कैसिआं ।’ - शिव ८१९. [सं. कीदृश]
कैसिआं वि. क्रिवि. कोणत्या जातीचा; किती; कसा; कसला : ‘तरि माझिया वैरिणी । तिआं कैसिआं ।’ - शिव ८१९. [सं. कीदृश]
कैसिया वि. क्रिवि. कोणत्या जातीचा; किती; कसा; कसला : ‘तरि माझिया वैरिणी । तिआं कैसिआं ।’ - शिव ८१९. [सं. कीदृश]
कैसेन क्रिवि. कसे; कशाच्या योगाने; कशाने : ‘तो देव कैसेनि म्हणावा ।’ - विपू ५·२५.
कैसेनी क्रिवि. कसे; कशाच्या योगाने; कशाने : ‘तो देव कैसेनि म्हणावा ।’ - विपू ५·२५.
केंगटणे क्रि. मेटाकुटीला, जेरीला, जिकिरीला येणे : ‘पोटात काय न्हाई. बैलं केंगटून गेल्यात.’ - गोता ४५. (कर.)
केंगटीला येणे क्रि. मेटाकुटीला, जेरीला, जिकिरीला येणे : ‘पोटात काय न्हाई. बैलं केंगटून गेल्यात.’ - गोता ४५. (कर.)
कैंची वि. १. कोणता, २. कोठचा; कोठील; कसला : ‘कैंचा धर्म कैंचे दान । कैंचा जप कैंचे ध्यान ।’ - दास २·५·११.
कोइटारू वि. कोइटाने शाकारलेले; कोइटाचे छप्पर असलेले. (को.)
कोइनाथिले वि. ज्याला दुसरे कोणी नाही असे; असहाय : ‘भणौनि अनाथ : कोइनाथिले’ - ज्ञाप्र १११२. [सं. कोऽपि न अस्ति]
कोइल स्त्री. भिंगरी; हाताने फिरवायचा भोवरा.