शब्द समानार्थी व्याख्या
कृपाळुपण न. दया; कीव : ‘येणे संग्रामाचेनि अवसरें । येथ कृपाळुपण नुपकरे ।’ - ज्ञा २·२३.
कृमि   पु. १. किडा; अळी; कीटक; लहान जंतू : ‘जै त्रैविध्य आदी ब्रह्मा । अंतीं कृमी ।’ - ज्ञा १८·५२५. या वर्गांतील प्राण्यांचे शरीर वेटोळ्यांचे असते. हे सरपटणारे असून नारू, जंत, अळी या प्रकारातले आहेत. २. (अव.) जंत (पोटातील). [सं.]
कृमी   पु. १. किडा; अळी; कीटक; लहान जंतू : ‘जै त्रैविध्य आदी ब्रह्मा । अंतीं कृमी ।’ - ज्ञा १८·५२५. या वर्गांतील प्राण्यांचे शरीर वेटोळ्यांचे असते. हे सरपटणारे असून नारू, जंत, अळी या प्रकारातले आहेत. २. (अव.) जंत (पोटातील). [सं.]
कृमिघ्न वि. कृमींचा नाश करणारे, पोटातील कृमी नष्ट करणारे (जंत पाडण्याचे औषध, जंताचे औषध.). [सं.]
कृमिनाशक वि. कृमींचा नाश करणारे, पोटातील कृमी नष्ट करणारे (जंत पाडण्याचे औषध, जंताचे औषध.). [सं.]
कृमिनाशक घातक वि. कृमींचा नाश करणारे, पोटातील कृमी नष्ट करणारे (जंत पाडण्याचे औषध, जंताचे औषध.). [सं.]
कृमिनाशक हारक वि. कृमींचा नाश करणारे, पोटातील कृमी नष्ट करणारे (जंत पाडण्याचे औषध, जंताचे औषध.). [सं.]
कृमिहर वि. कृमींचा नाश करणारे, पोटातील कृमी नष्ट करणारे (जंत पाडण्याचे औषध, जंताचे औषध.). [सं.]
कृमिछिद्र न. किड्यांच्या हालचालीमुळे पडलेले लहान भोक.
कृमिवाताळे न. पोटात जंतामुळे होणारी वातविकृती.
कृमिशूल पु. एक रोग; जंतामुळे पोट दुखणे : ‘कृमिशूलें तळमळी तें । तयावरितें ।’ - गीता १३·२४९६ [सं.]
कृमी पु. किरमिजी रंग; कोचिनील. [सं.]
कृमी वि. ज्याला जंतविकार झाला आहे असा. [सं.]
कृश वि. १. रोडका; लुकडा; दुबळा; सडपातळ; बारीक. २. नाजूक; पातळ (वस्तू). [सं.]
कृशर न. खिचडी. [सं. कृसर]
कृशरान्न न. खिचडी. [सं. कृसर]
कृशान न. पु. अग्नी; विस्तव : ‘खालीं चेतविती महा कृशानन ।’ - रावि १·१३०. [सं.]
कृशानु न. पु. अग्नी; विस्तव : ‘खालीं चेतविती महा कृशानन ।’ - रावि १·१३०. [सं.]
कृशानू न. पु. अग्नी; विस्तव : ‘खालीं चेतविती महा कृशानन ।’ - रावि १·१३०. [सं.]
कृशानन न. पु. अग्नी; विस्तव : ‘खालीं चेतविती महा कृशानन ।’ - रावि १·१३०. [सं.]
कृशांग वि. रोडक्या शरीराचा, किडकिडीत; सडपातळ बांध्याची. : ‘पोरे सदैव रडती क्षुधिते कृशांगे ।’ - वामन, नवनीत १४०; [सं.]
कृशांगी वि. रोडक्या शरीराचा, किडकिडीत; सडपातळ बांध्याची. : ‘पोरे सदैव रडती क्षुधिते कृशांगे ।’ - वामन, नवनीत १४०; [सं.]
कृषक वि. पु. शेतकरी; कुणबी; शेत कसणारा : ‘नाना कृषीवळु आपुलें । पांघुरवी पेरिलें ।’ - ज्ञा १३·२०७. [सं.]
कृषिक वि. पु. शेतकरी; कुणबी; शेत कसणारा : ‘नाना कृषीवळु आपुलें । पांघुरवी पेरिलें ।’ - ज्ञा १३·२०७. [सं.]
कृषिजीवि वि. पु. शेतकरी; कुणबी; शेत कसणारा : ‘नाना कृषीवळु आपुलें । पांघुरवी पेरिलें ।’ - ज्ञा १३·२०७. [सं.]