शब्द समानार्थी व्याख्या
कोळीष्टक न. कोळशीट; कोश.
कोळीसर   पहा : कोळिसरा : ‘झुडुपांवरचा काळा कोळीसर भुर्रकन फडफडत येऊन म्हाताऱ्या गाईच्या ढोपरावर बसत होता.’ - बाब ४८.
कोळुसांटा पु. एक प्रकारची वनस्पती. (बे.)
कोळे न. १. गवताचा लंबवर्तुळाकार (अंडाकृती) मुडा किंवा पुडा. यांत भात किंवा भाताचे बियाणे ठेवतात. गवताची पुरचुंडी (पावटे इ. ठेवण्याची). [सं.], २. वाळलेल्या काटक्या व पाचोळा : ‘एकाधा एकु तयावरि कोळें जाळो :’ - दृपा १४.
कोळेरोग पु. सुपारीवरील एक रोग.
कोळो पु. १. मोठी माशी. (चि. कु.), २. लांबवर उडणारा निखारा (जळती गंजी अथवा घर यांचा).
कोळ्याचे सूत   १. लांब सूत. २. (ल.) लांबच लांब, नीरस व कंटाळवाणे भाषण.
कोंकणा पु. सर्वसाधारण गोमंतकातील हिंदू लोकांना उद्देशून ख्रिस्ती लोक हा वापरतात तो शब्द. (गो.)
कोंकतर स्त्री. पाणकोंबडा. (गो.) [सं. कोक]
कोंकतारी स्त्री. पाणकोंबडा. (गो.) [सं. कोक]
कोंकारचे अक्रि. कोंबड्याचे आरवणे. (गो.) [ध्व.]
कोंकारी स्त्री. १. पाणकोंबडा. २. एक मासा. (गो. कु.) [ध्व.]
कोंकणे अक्रि. ओरडणे; आरवणे. (राजा.)
कोंकेर न. पाथरवटाचे हत्यार (दगड काढण्याचे). (गो.)
कोंकेरी स्त्री. एक पक्षी; पाणकोंबडा : ‘काळी कोंकेरी भातात लपून...’ - आआशे १६९. पहा : कोंकारी
कोंग न. १. ढोंग; सोंग (दारिद्र्य, दुःख, वेड इ. चे). (क्रि. घेणे, करणे, लावणे.) : ‘जो न्यायासनावर चढला कीं दुष्यंत राजाप्रमाणें त्या गांवचाच नाहीं असें बळानें कोंग मात्र करतो...’ - निमा ६२५. [क.], २. कुबड; कुबड्या. पहा : कोक [क.]
कोंध न. १. ढोंग; सोंग (दारिद्र्य, दुःख, वेड इ. चे). (क्रि. घेणे, करणे, लावणे.) : ‘जो न्यायासनावर चढला कीं दुष्यंत राजाप्रमाणें त्या गांवचाच नाहीं असें बळानें कोंग मात्र करतो...’ - निमा ६२५. [क.]
कोंगटे न. वस्त्र; पांघरूण : ‘तेयावरी पासौडी पांगुरले : वरि जाडीचे कोंगटें :’ - लीच २·७८.
कोंगते न. घुंगट, बुरखा : ‘उजवेया हाता सोरठिस जाडीचे कोंगते घालुनि...’ - स्थापो २८.
कोंगल्ल वि. वाकडेतिकडे; कोंग. (गो.) [क. कोंक - ग.]
कोंगळी स्त्री. विळा; कोयती; गवत कापण्याची कात्री. [क. कोंग = वाकडी विळी]
कोंगा पु. १. पाणथळ शेतात राहून भाताची नासाडी करणारा प्राणी. (गो.) २. एक लहान मासा. [ध्व.], ३. (ल.) मूर्ख माणूस.
कोंगा वि. रोंग्या; रोगी; कुबडा. [क. कोग]
कोंगाडा पु. (ल.) मूर्ख माणूस.
कोंगाडा वि. रोंग्या; रोगी; कुबडा. [क. कोग]