शब्द समानार्थी व्याख्या
कोंबा पु. कोंबडा. (गो. को.)
कोंबाकोंबी स्त्री. थोड्या जागेत पुष्कळ भरणे; थोड्या वेळात पुष्कळ करणे : ‘सगळ्या अभ्यासाची कोंबाकोंबी सुरू झाली.’ - कोसला २०९.
कोंबी स्त्री. लहान कोंब. पहा : कोंब
कोंबू न. एक वाद्य.
कोंबो पु. कोंबा. (को.) पहा : कोंबडा
कोंभ पु. १. अंकुर. पहा : कोंब : कां रत्नबीजा निघाले कोंभा’ - ज्ञा ६·२५३. २. स्तंभ, खांब : ‘डोळे फिरवी गरगरां दांत खाया करकरा कोंभाचि कचकावळा ।’ ॥ भज १२८. ३. डांग; वन; अरण्य; एकांत जागा; सांधी कुंदी : ‘उदैजेति परबिंबीं । कळि कोळिगा राहिला कोंभीं ।’ - ऋ ९०.
कोम पु. अंकुर. पहा : कोंब : कां रत्नबीजा निघाले कोंभा’ - ज्ञा ६·२५३.
कोंभणे अक्रि. अंकुर येणे; कोंब येणे; कोबेणे; उत्पन्न होणे : ‘तव दोर्दंडी कां जैसें । आकाश कोंभैलें ।’ - ज्ञा ११·२६६.
कोंभरा   पहा : कोंब
कोंभारा   पहा : कोंब
कोंभा पु. १. ठोसा; गुद्दा; कोपरखळी; प्रहार : ‘गुडग्याच्या कोंभ्यानं दाराच्या फळ्या आत लोटल्या.’ - शिळान १. (व. ना.) २. माडाचा रोपा. (को.)
कोंभाळा पु. एक प्रकारचा वेल : ‘झाडावर कोंभाळ्याचा वेल चढला होता.’ - जैत ६५.
कौकव पु. तारा. [फा.]
कौकवित   हे शब्द ‘कव’ खाली पहा.
कौटल   हे शब्द ‘कव’ खाली पहा.
कौटळ   हे शब्द ‘कव’ खाली पहा.
कौटाल   हे शब्द ‘कव’ खाली पहा.
कौटाळ   हे शब्द ‘कव’ खाली पहा.
कौटाल्या   हे शब्द ‘कव’ खाली पहा.
कौटाळणे   हे शब्द ‘कव’ खाली पहा.
कौटाळी   हे शब्द ‘कव’ खाली पहा.
कौवटाळीण   हे शब्द ‘कव’ खाली पहा.
कौटीळ   हे शब्द ‘कव’ खाली पहा.
कौठ   हे शब्द ‘कव’ खाली पहा.
कौठी   हे शब्द ‘कव’ खाली पहा.